Gospodarka społeczna

Tradycyjna polityka społeczna państwa opiekuńczego może wkrótce stać się po prostu niewypłacalna, natomiast liberalne podejście owocuje marginalizacją dużej części społeczeństwa.
Polityka społeczna państwa musi w coraz większym stopniu uwzględniać globalną sytuację. Gospodarka społeczna jest nastawiona na realizację misji społecznej, a dopiero potem – na zysk. Taka filozofia zmniejsza oczywiście konkurencyjność, często doprowadzając do klapy przedsięwzięcia, ale wsparcie państwa nie tylko zmniejsza jego obciążenie finansowe, ale także rozwiązuje wiele problemów społecznych, a niektórym nawet zapobiega. Gospodarka społeczna obejmuje formy aktywności tak różnorodne, jak różnorodne są problemy społeczności lokalnych: od kas zapomogowo-pożyczkowych po rozmaite fundacje. Polityka społeczna musi wspierać rozwiązania włączające osoby zagrożone marginalizacją w życie społeczne, a to właśnie oferuje gospodarka społeczna. Inną ważną drogą przygotowania obywateli do funkcjonowania w świecie i społeczeństwie jest pedagogika społeczna. Pedagogika społeczna powinna nie tylko ideologicznie budować solidarność społeczną u dzieci, ale pokazywać problemy współczesnego świata i możliwe sposoby radzenia sobie z nimi. Pedagogika społeczna cierpi na niedobór akcji związanych z praktycznymi sposobami aktywacji środowisk lokalnych. A przecież nic tak nie odciąża państwa jak ludzie, którzy chcą i mogą rozwiązywać sami swoje problemy.

Comments are closed for this entry.