Łuszczyca

Jedną z najczęściej występujących chorób skóry jest łuszczyca. Doświadcza jej 800 tysięcy Polaków i 2 – 4 % ludzkości, głównie białej rasy. Jej objawy to zgrubiałe czerwone plamy pokryte łuszczącą się w nadmiarze skórą w postaci łusek (stąd nazwa choroby). Ta niedająca się ukryć dolegliwość przykra jest dla osób chorych, jak i dla otoczenia. Ponieważ zapadają na nią ludzie młodzi, najczęściej około 15 roku życia, powoduje oprócz zmian na skórze, cierpienia psychiczne. Zdarza się, że chorzy spotykają się z nietolerancją i odrzuceniem. Trudno im znaleźć przyjaciół, odsuwają się od ludzi, mają niską samoocenę, popadają w apatię i depresję. Aby do tego nie dopuścić, należy od razu po pojawieniu się pierwszych zmian skórnych rozpocząć terapię.

O objawach choroby

Najczęściej występuje łuszczyca zwyczajna. Choruje na nią 90 % pacjentów. Na skutek nadmiernego rogowacenia naskórka powstają plamy pokryte białą suchą łuską, przede wszystkim na kolanach, łokciach, tułowiu, na owłosionej skórze głowy. Nasilenie objawów jest zróżnicowane. U jednych chorych to tylko niewielkie wykwity, u innych – poważne stany zapalne z wysiękami na dużych powierzchniach. Skóra łuszczy się i opada w nadmiernych ilościach.

Na paznokciach obserwuje się podłużne i poprzeczne bruzdy, drobne wgłębienia jak po ukłuciu igłą i plamki przypominające kropelki oleju. Łuszczyca nie jest chorobą zakaźną

Kto może zachorować na łuszczycę?

Choroba ma uwarunkowania genetyczne, obserwuje się więc zachorowania w obrębie rodziny. Jeżeli jedno z rodziców jest chore, prawdopodobieństwo, że zachoruje dziecko, wynosi 30%, gdy dwoje rodziców cierpi na tę dolegliwość, prawdopodobieństwo wzrasta do 70%.

Chorobę mogą wywołać następujące czynniki:

-infekcje wirusowe i bakteryjne, czyli np. angina, próchnica zębów, zapalenie dróg moczowych, ospa, odra, różyczka;

-infekcje spowodowane drożdżakami ( u osób otyłych);

-choroby internistyczne, np. cukrzyca typu 2 lub dna moczanowa;

-mechaniczne uszkodzenia skóry na skutek ran, zadrapań, oparzeń, zastrzyków ( choroba atakuje tylko te miejsca);

-trwałe podrażnienia skóry, np. paskiem od zegarka, gumką od bielizny;

-alkohol;

-niektóre lekarstwa;

-silny wstrząs psychiczny (tę przyczynę podaje 30% chorych)

Jak więc widać z tego wyliczenia, ta uciążliwa i przykra choroba może spotkać każdego z nas.

Jak leczyć łuszczycę?

Chociaż choroba jest znana od kilkunastu setek lat, do tej pory nie wynaleziono skutecznego lekarstwa. Jest to choroba przewlekła, trwająca całe życie Jednak zdarzają się samoistne lub pod wpływem terapii okresy remisji, czyli ustępowania objawów, nawet na kilka czy kilkanaście lat. Niestety, samoistnie lub pod wpływem wcześniej wymienionych czynników następuje reemisja, czyli nawrót choroby.

Nie można jednak siedzieć bezczynnie. Należy podjąć leczenie pod kierunkiem dermatologa. Kuracja ma na celu spowodowanie ustąpienia uciążliwych objawów. Stosuje się leczenie miejscowe przy pomocy maści i kremów złuszczających, z zawartością kwasu salicylowego lub siarki, zmniejszających rogowacenie naskórka (maści na bazie dziegciu). Kremy poza tym działają kojąco i nawilżająco, redukują zaczerwienienia, szybko się wchłaniają, przynosząc ulgę. Zaleca się też maści sterydowe, jednak z uwagi na skutki uboczne, stosuje się je na niewielkie powierzchnie.

Lekarz dermatolog może zastosować fototerapię – naświetlanie promieniami UVA lub fotochemioterapię – naświetlanie w połączeniu z lekami doustnymi, uczulającymi komórki na światło. Jeśli te metody nie skutkują , zaleca się podawanie leków doustnych: pochodnych retinoidów, cytostatyków lub leków immunosupresyjnych, zmniejszających aktywność układu odpornościowego. Poprawę stanu zdrowia przynoszą kąpiele z zawartością specyfików z błota i soli morskiej z Morza Martwego.

Samodzielna pielęgnacja chorej skóry

Należy dbać o codzienną higienę, biorąc letnią kąpiel pod prysznicem lub w wannie( zdrowiej – pod prysznicem), natłuszczać skórę specjalnymi kremami bez konserwantów. Nie wolno zdrapywać łuszczącego się naskórka, gdyż może to doprowadzić do stanów zapalnych. Należy dbać o zdrowie, leczyć od razu infekcje, np. nosa, gardła, dróg moczowych, próchnicę zębów.

Korzystne skutki daje umiarkowane opalanie się na słońcu. Należy starać się o wyjazd do sanatorium w Busku Zdroju lub w Iwoniczu, gdzie przeprowadza się specjalistyczne leczenie.

Dieta w leczeniu łuszczycy

Dieta nisko tłuszczowa i bezglutenowa, z produktami zawierającymi witaminy C i E oraz przeciwutleniacze sprzyja leczeniu. Dodatkowo poprawia stan skóry picie naparów z brzozy brodawkowatej, ruty zwyczajnej, sosny zwyczajnej i arcydzięgla.

Comments are closed for this entry.